Jan Nauta

Jan werd geboren op 3 mei 1917 in Almelo. Zijn vader was onderwijzer en gaat in 1924 met de hele familie naar Amsterdam. Hij wordt daar hoofd van de zojuist in gebruik genomen Admiraal de Ruyterschool, Bestevaerstraat 42-44. Natuurlijk gaat Jan naar de school waarvan zijn vader de eerste directeur is. Daarna gaat Jan naar de gereformeerde kweekschool aan de Dintelstraat. In 1937 behaalt hij zijn akte en gaat werken op de school van zijn vader. Vader Nauta en zijn vrouw helpen onderduikers, die zelfs tot in de school onderduiken. In 1941 sterft de vader aan een hartaanval na de zoveelste controle van de Duitsers van de school. De namen van Jan en zijn vader worden nog steeds herdacht in de school. Mede door zijn vriend Wim Speelman, en niet te vergeten zijn eigen familie, zit Jan Nauta al snel tot over zijn oren in het verzet: onderduikers helpen en de Trouw verspreiden. Eind december 1943 is er een Duitse inval in het Amsterdamse Trouw-hoofdkwartier. Vier man, waaronder de leider Wiet Dijkman, worden opgepakt. Jan duikt onder. Dat hebben de verzetshelden onderwijl wel geleerd. Na een paar maanden wil hij toch zijn vrouw en hun kindje weer zien. Op 4 mei 1944 wordt hij opgepakt. Zijn zoontje blijft alleen achter in de Trompstraat. Jan Nauta gaat van het Huis van Bewaring aan de Weteringschans naar Den Bosch. Daarna voor twee maanden in de SD-Polizeigefängnis te Haaren. Heftig ondervraagd en verzwakt wordt hij dan naar zijn eindbestemming gebracht, kamp Vught. De Duitsers hadden daar onderwijl 24 strijders van Trouw bijeengebracht. Het schijnt dat Seyss-Inquart er een groot proces van wilde maken. Echter, in de Trouw van half juni 1944, staat beschreven waar Hanns Albin Rauter, de hoogste SS-vertegenwoordiger in Nederland, is gaan wonen. Net als veel Duitsers zijn zij na D-Day van de kuststreek meer naar de Duitse grens verhuisd. Dat zijn adres in Arnhem in de krant staat, ziet Rauter als een persoonlijke aanval. Daarop wil hij een duidelijk voorbeeld stellen. Geen proces, maar een ‘Polizeistandgericht’. Op 5 augustus 1944 worden 24 doodvonnissen uitgesproken, een van hen krijgt nog gratie. In het vonnis staat ook dat Trouw werd gezien aanstichter van overvallen en moorden. Op 9 augustus 1944 worden in de avond ‘De 23 van Trouw’ in kamp Vught doodgeschoten.